حوزه علمیه کوچک ما

الامام ُ الرضا علیه السلام: رَحِمَ اللّهُ عَبدًا أحیاء أمرَنا . فَقُلتُ لَهُ : فَکَیفَ یُحیی أمرَکُم ؟ قالَ : یَتَعَلَّمُ عُلومَنا و یُعَلِّمُهَا النّاسَ ، فَإِنَّ النّاسَ لَو عَلِموا مَحاسِنَ کَلامِنا ، لاَتَّبَعونا

حوزه علمیه کوچک ما

الامام ُ الرضا علیه السلام: رَحِمَ اللّهُ عَبدًا أحیاء أمرَنا . فَقُلتُ لَهُ : فَکَیفَ یُحیی أمرَکُم ؟ قالَ : یَتَعَلَّمُ عُلومَنا و یُعَلِّمُهَا النّاسَ ، فَإِنَّ النّاسَ لَو عَلِموا مَحاسِنَ کَلامِنا ، لاَتَّبَعونا


۴ مطلب با موضوع «عمومی :: ضرب المثلهای عربی» ثبت شده است

چهارشنبه, ۹ دی ۱۳۹۴، ۰۶:۵۱ ب.ظ

معادل عربی ضرب المثلهای فارسی-3

معادل عربی ضرب المثلهای فارسی

 

بخش سوم

 

1)   اِنّ معَ الیومِ غداً . ← فردایی هم هست.

2)   غَداؤهُ مرهونٌ بَعَشائهِ ← هشتش گروی نه است.

3)   کمُستَبُضِع التَّمرِ الی الهَجَر ← زیره به کرمان می‌برد ، چغندر به هرات

4)   اَسْمَعُ جَعجعهً و لاأرَی طَحَناً ← حرف می‌شنوم و عمل نمی‌بینم.

5)   ما اَشْبهَ اللّیلة بالبارحة ← به هر کجا که روی آسمان همین رنگ است

6)   الشّاةُ الَمذبوحة لاتألم السَّلخَ .← مرده از نیشتر مترسانش.

7)   لابدَّ دُونَ الشَّهْدِ من اِبَرِ النَّخلِ ← هر که را طاووس خواهد جور هندوستان کشد

8)   الشّیبُ کُلّه عیبٌ  یا  شایب و  عایب ← پیری و هزار عیب.

9)   اِسْمَع و لا تُصدِّقْ ← بشنو و باور مکن.

10)  ضَیفُ العِشاء ما لَـهُ العَشاء ← مهمان دیروقت ، خرجش با خودش است.

11)  الطَّریفُ خفیفٌ و التّلیدُ بلیدٌ ← نو که آید به بازار کهنه شود دل آزار

12)  طَرْفُ الفَتی یُخبرُ عن جَنانه ← رنگ رخساره خبر می دهد از سرّ درون

13)  خَفِّفْ طعامَک تأمَنْ سَقامَک . ← کم بخور ، همیشه بخور.

14)  مَواعِیدُ عُرقُوبٍ . ← وعده سرِ خرمن می دهد.

15)  صاحَتْ عَصافیرُ بطنی. ← روده بزرگ روده کوچک را خورد .

16)  غُبار العمل خَیرٌ مِنْ زَعفران العُطلة . ← دو صد گفته چون  نیم کردار نیست.

17)  الأعمی یَخْرأ فَوق السَّطح وَ یحسَبُ اَنّ النّاس لا یَـرَوْنَــه ← مثل کبک سرش را زیر برف می کند.

18)  العُنْقُود العَالی حُصْرُمُ. ← دستش به انگور نمی رسد می گوید : ترش است.

19)  إنَّ لِلحیطان آذاناً. ← دیوار موش دارد موش هم گوش دارد.

20)  قد جَعَلَ اِحدَی اُذنَیهِ بُستاناً و الأُخری مَیداناً ← یک گوشش در است ، یک گوشش دروازه

21) اِسْتَوَتْ بهِ الاَرضُ ← هفت کفن پوسانده است.

22)  اَکَلْتُم تَـمْری و عَصیْتُم أمــری. ← نمک خوردی و نمکدان شکستی.

23)  ذَهَب أمسُ بِما فیه . ← گذشت آنچه گذشت

24)  کُلُّ اِناء بالّذی  فیه یَنْضَحُ ← از کوزه همان برون تراود که در اوست

25)  بَطنٌ جائعٌ و وجهٌ مَدهُون ← پز عالی ، جیب خالی.

26)  بعضُ الشیء اَفْضَلُ مِن لاشیء ← کاچی به از هیچی

27)  بَاکِرْ تَسعَدْ.   ← سحر خیز باش تا کامروا شوی.

28)  بَلغَ السِّکّینُ العَظْم . ← کارد به استخوان رسید.

29)  بَیضَهُ الیومِ خَیرٌ من دَجاجه الغَدِ ← سیلی نقد به از حلوای نسیه

30)  ما کلُّ بَیضاءَ شَحْمَهٌ ← هر گردی ، گردو نیست

31)  تِلکَ بتلکَ یا عَمْروُ ← این به آن در

32)   کما تَدِینُ تُدانُ ← از مکافات عمل غافل مشو.

33)   کالمَربُوط و الَمْرعَی خَصیبٌ. ← دست ما کوتاه و خرما بر نخیل

34)  رَجَعَ بخُفَّی حُنَین. ← دست از پا درازتر برگشت.

35)  کالمُستَجِیر منَ الرَّمضاء الی النّار ← از چاله درآمد به چاه افتاد.

36)  رُبَّ رَمْیةٍ مِن غَیر رامٍ ← گاه باشد که کودکی نادان   به خطا بر هدف زند تیری

37)   تَجرِی الّریاحُ بِمالا تَشْتَهِی السُّفنُ ← خدا کشتی آنجا که خواهد بَرَد       اگر ناخدا جامه بر تن دَرَد

38)   الرّائدُ لایکذِبُ اَهَلهُ ← کارد ، دسته خودش را نمی‌بُــرد

39)  عَلی مَن تَقرأ مَزامیرَک؟ یا داوود . ← یاسین به گوش الاغ خواندن

40)  زُرْ غِبّاً تَزْدَدْ حُبّاً. ←  اگر خواهی عزیز شوی    یا بمیری یا دور شوی

41)  سَبَقَ السَّیفُ العَذْلَ. ← دیگر کار از کار گذشته است.

42)  سحابهُ صَیفٍ عَن قلیلِ تَقَشَّعُ .← این نیز بگذرد.

43)  ابنُ الِاسْکافِ حَفیان و  ابنُ الحائکِ عُریان. ← کوزه‌گر از کوزه شکسته آب می‌‌خورد.

44)   اَضیقُ مِن سُمّ الخِیاطِ ← مثل سوراخ سوزن

45)  تحتَ البَرّاق سمُّ ناقِعٌ . ← مار خوش خط و خال

46)  الأعوَرُ فی بلادِ العِمیانِ مَلِکٌ. ← به شهر کوران ، یک چشم ، سلطان است.

47)  لیسَ الخبرُ کَالمُعایَنة. ← شنیدن کی بود مانند دیدن

48)  اِیّاک اَعْنِی و اسْمَعی یا جَارَتی ← در! به تو می‌گویم    دیوار! تو بشنو

49)  رُدَّ الحجَر مِنْ حیثُ أتاک ← کلوخ انداز را پاداش سنگ است

50)  الحدیدَ بالحدید یُفلِحُ ← آهن را به آهن توان کوفت

51)  منْ طَلَب الحَسناءَ یُعطِی مَهَرها ← هر کرا طاووس باید ، جور هندوستان کشد

52)  الحقیقة مُــرٌّ. ← حرف حق ،‌تلخ است .

53)  جاءَ بِقَرنَی حِمارٍ ← دروغ شاخدار

54)  ربّما اراد الصَّدیِقُ الاحمقُ نَفَعَک فَضَرَّک ← دوستی خاله خرسه

55)  دَوامُ الحالِ من المحال ← همیشه در به یک پاشنه نمی‌گردد

56)  خَرقاءُ عیّابه. ← آبکش به آفتابه می‌گوید دو سوراخ داری.

57)  اِخْتَلط الحابلُ بالنّابِل ← خر تو خر شد – شیر تو شیر شد.

58)  الخَیرُ فِیما وَقَعَ ← هرچه پیش آید ، خوش آید.

59)   یَدْرُجُ فی کُلّ وَکْرٍ. ← نخود هر آشی است.

60)  اَلْقِ دَلْوَک فی الدِّلاء. ← سنگ مفت ، گنجشک مفت.

 

۰ نظر ۰۹ دی ۹۴ ، ۱۸:۵۱
مدیریت حوزه
چهارشنبه, ۹ دی ۱۳۹۴، ۰۶:۳۶ ب.ظ

معادل عربی ضرب المثلهای فارسی-2

معادل عربی ضرب المثلهای فارسی

 

بخش دوم

1)   لک یَفُتْ مَن لَمْ یَمُتْ ← ماهی را هر موقع از آب بگیری تازه است

2)   الفائتُ لا یُستَدْرَکُ ← آب رفته به جوی نیاید

3)   کالقابِضِ علی الماء ← آب در هاون کوفتن  -    باد در قفس کردن

4)   مَقْتَلُ الرَجُل بین فَکّیْهِ ← زبان سرخ سر سبز می‌دهد بر باد )

5)   قُدّتْ سُیورُهُ مِنْ اَدِیمِکَ ← سر و ته یک کرباس‌اند

6)   یُقدِّمُ رِجْلاً و یُؤخّرُ أُخْری ← یک پا پس یک پا پیش می کشد)

7)   لَیسَ القَوادمُ کالخوافی ← خدا پنج انگشت را مثل هم نیافریده است)

8)   مِنَ القَلبِ الی القَلبِ ← دل به دل راه دارد

 9)   اِقْلَع شَوْکک بِیَدک ←  کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من

10)  لَوُقُلْتُ ثَمْره لَقال جَمْره ← اگر بگویم ماست سفید است می‌گوید سیاه است

11)  القَولُ ینفذُ مالا تَنْفُذُ الِابَرُ ← با زبانش مار را از سوراخ بیرون می‌کشد

12)  و بَعضُ القولِ یَذْهَبُ فی الرِّیاحِ ← حرف او و باد هوا یکی است

13)  مِن کثَرهِ مَلّاحِیها غَرقتِ السَّفینهُ ← آشپز که دو تا شد آش یا شور می‌شود یا بی نمک

14)  هَذا الکعکُ مِن ذاک العَجِینُ ← سر و ته یک کرباس‌اند

15)  یَکفِیکَ مِمّا لا تَریَ ما قدْ تَرَی ← سالی که نکوست از بهارش پیداست/ به هرکجا که روی آسمان همین رنگ است

16)  کلّْ کَلْبٍ ببابه نَبّاحٌ ← هر سگ به درخانه خویش است دلیر

17)  لِبَس له جِلد النَّمِر ← برای او چاقویش را تیز کرد -  چنگ و دندان نشان دادن

18)  مِثلُ النّعامهِ لاطَیرٌ و لاجَمَلٌ ← به شتر مرغ گفتند بپر گفت شترم ، گفتند بار ببر گفت :مرغم

19)   لّفتْنِی مُخَّ البَعُوضِ ← مرا پی نخود سیاه فرستاد

20)  لَیِّنُ الکَلامِ قَیْدُ القُلوب ← به نرمی برآید ز سوراخ مار

21)  عِنْدِ الاِمتحانِ یُکرَمُ المَرءُ اَوْ یُهان ← به کُشتی پدید آید از مرد ، مرد

22)  اَلْمَرءُ تَوّاقٌ اِلَی مَا لَمْ یَنَلْ ← مرغ همسایه غاز می‌نماید

23)  المَرْءُ بَخلیلهِ ← بگو با که‌ای، تا بگویم که‌ای/ تو اول بگو با کیان زیستی پس آنگه بگویم که تو کیستی؟

24)  مَنْ یَمْشِ یَرْضَ بِما رَکِبَ ← کاچی به از هیچی

25)  لایملکُ شروَی نَقِیر ← توی هفت آسمان یک ستاره هم ندارد

26)  مالٌ تَجْلِبهُ الرِّیاحُ تَأَخذهُ الزَّوابعُ ← باد ‌آورده را باد می‌برد

27)  یا مَاءُ لو  بِغَیْرک غَصِصْتُ ← هرچه بگندد نمکش می‌زنند

28)  لا یُنْبِتُ البَقلَه اِلاّ الَمْقلَه ← گرگ زاده عاقبت گرگ شود

29)  نَبْحُ الکِلابِ لا یَضُرُّ بِالسَّحابِ ← به حرف گربه سیاه باران نمی‌بارد

30)  ناجِزاً بِناجزٍ (نقد معامله می‌کنم) ← امروز نقد فردا نسیه

31)  مَن نَجَا بِرأسِهِ فقد رَبِحَ ← خَرِ ما از کُرّگی دم نداشت

32)  مَنْ نَهَشَتْهُ الحَیّهُ حَذِرَ الرَّسَنَ ← مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید می‌ترسد

33)  هل یَنْهَضُ البازی بلاجَناح ← یک دست ، صدا ندارد

34)  لا نَاقَتی فی هذا و لا جَمَلی ← نه سر پیاز است نه ته پیاز

35)  ما اَهْوَنَ الحربَ علی النَظّاره ← بیرون گود نشسته و می‌گوید لنگش کن

36)  الهَوَی مِنَ النَوَی ← دوری و دوستی

37)  اِنّ الهَوَی شریکُ العَمَی ← عشق کور است

38)  الوَحْدهُ خَیرٌ مِن جَلیسِ السُّوء ← هست تنهایی به از یاران بد

39)  حتّی یَرِدَ الضَّبُّ یعنی :تا بزمجّه به آبشخور بیاید ←وقت گل نی 

40)  وَعدُ الکریمِ دَیْنٌ ← چو عهدی با کسی کردی به جا آر که ایمان است عهد از خویش مگذار

41)  موَاعِیدُ عُرْقُوب (اسم مردی بدقول) ← وعده سرخرمن دادن

42)  مَن اِتّکل علی زادِ غَیرهِ طالَ جَوعُه ← یعنی :هرکه به امید توشه همسایه نشست ، گرسنگی اش به درازا می کشد / کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من

43)  ویَلٌ لِلحَسُود مِن حَسَدِهِ ← حسود هرگز نیاسود

44)  ویلٌ اهَونُ مِن وَیلَیْنِ ← جای شکرش باقی است

45)  یَومٌ لَنا و یومٌ علینا ← چنین است رسم سرای درشت        گهی پشت بر زین وگهی زین به پشت

46)  الیومَ خمرٌ و غداً اَمْرٌ ← چو فردا شود فکر فردا کنیم

47)  ما یوَمُ حَلِیمهَ بِسِرّ ← شتر سواری و دولا دولا

۰ نظر ۰۹ دی ۹۴ ، ۱۸:۳۶
مدیریت حوزه
چهارشنبه, ۹ دی ۱۳۹۴، ۰۶:۲۹ ب.ظ

معادل عربی ضرب المثلهای فارسی-1

معادل عربی ضرب المثلهای فارسی

 

بخش اول

 

1)   اَنا الغریقُ فما خَوْفی من الَبلل ← آب که از سرگذشت چه یک وجب ، چه صد وجب

2)   الغَمراتُ ثمَّ یَنْجَلینَ ← پایان شب سیه سفید است

3)   هذاالفرسُ و هذا المیدان ← این گوی و این میدان

4)   اَعْطِ القَوسَ بارِیها ← کار را باید به کاردان سپرد

5)   لا تَطَرحِ الدُّرّ اَمام الکَلْبِ ← قدر زر زرگر شناسد

6)   ما لا یُدرَک کلُّه لا یُترک کلُّه ← آب دریا را اگر نتوان کشید – هم به قدر تشنگی باید چشید

7)   لَیِّنُ الکلامِ قَیدُ القُلوب ← زبان خوش ، مار را از سوراخ بیرون می‌آورد

8)   الماضِی لا یُذکَرُ ← گذشته ها گذشته .

9)   یَحْسَبُ المَمْطورُ اَنّ کلّاً مُطِرَ ← کافر همه را به کیش خود پندارد

10)  المَوتُ حَوضٌ مَوُرودٌ ← مرگ شتری است که در خانه همه می خوابد.

11)  اِنّ الحبیبَ الی الاِخوانِ ذوالمال ← تاپول داری رفیقتم ، عاشق بند کیفتم

12)  اَخْفَی من الماء تحتَ الرَّفهِ ← آب زیرکاه

13)  لا یعرفُ الِهرَّ من البِرّ ← هرّ را از برّ تشخیص نمی‌دهد

14)  واحدٌ کالَالف ← مشت نمونه خروار است

15)  جادَت بِوَصلٍ حینَ لا ینفع الوَصلُ ← آمدی جانم به قربانت ، ولی حالا چرا؟

16)  یداک اَوْکتا وفُوک نَفَخَ ← خودم کردم که لعنت بر خودم باد

17)  یأکَلْنی سَبُعٌ ولا یأکلنُی کلبٌ ← همه را برق می‌گیرد ما را چراغ نفتی.

18)  کالباِحث عن حَتْفهِ بظَلْفهِ ← تیشه به ریشه خود زدن  

19)  لواِتّجرتَ بالأکفان ما ماتَ احدٌ. ←اگر  لب دریا بروی خشک می‌شود

20)  ترکُ الجواب علی الجاهل جواب ← جواب ابلهان خاموشی است

21)  اِنّ الجَبانَ حتفُهُ مِن فوقه ← آدم شجاع یک بار و ترسو هزار بار می‌میرد

22)  اَجْرَدُ مِنْ صَلَعه ← مثل کف دست

23)  هذا جَزاءُ مُجیر أُمّ عامِر (کفتار) ← مار در آستین پروردن است

24)  اَحْقَدُ مِن جملٍ ← کینه‌ ای تر از شتر

25)  لکُلّ ساقِطة لاقطة. ← دیوار موش دارد ، موش هم گوش داره

26)  سِرْ و قمرٌ لک ← تا تنور داغ است نان را بچسبان

27)  سِیلَ به و هو لایدری ← دنیا را آب ببرد او را خواب می برد.

28)  شُعاعُ الشّمْس لا یُخْفَی و نورُالحَقّ لا یُطفَی ← آفتاب همیشه پشت ابر نمی‌ماند

29)  مَنْ صَارَع الحقَّ صَرَعَه ← هر که با حق درافتد ور افتد.

30)  مَصَائبُ قَومٍ عندَ قومٍ فَوائدُ ← یعنی مصیبتهای  مردمی برای مردمی دیگر سودها دارد.

31)  ایّاکَ و اَن یَضرِبَ لسانُک عُنقکَ ← زبان سرخ ، سرِ سبز می‌دهد بر باد

32)  ضِغْثٌ علی اِبّالة ← قوز بالای قوز

33)  طَبیبٌ یُداوی النّاسَ و هو علیلٌ. ← کَلْ اگر طبیب بودی ، سر خود دوا نمودی .

34)  یا طَبیبُ طِبَّ نَفْسَک ← تو که لالایی بلدی چرا خوابت نمی‌برد؟!

35)  مَنْ طَلَبَ اَخاً بِلا  عَیبٍ بَقیَ بلا اَخ ← گل بی خار نباشد.

36)  اِنّ الطّیورَ علی اَشکالها تَقَعُ ← کبوتر با کبوتر باز با باز     کند همجنس با همجنس پرواز

37)  الاعمال بِخَواتِمها ← کار را که کرد ؟ آن که تمام کرد .

38)  اَغنی الصَّباحُ عن المِصْباح ← یعنی : بامداد به چراغ نیاز ندارد.

 

۰ نظر ۰۹ دی ۹۴ ، ۱۸:۲۹
مدیریت حوزه
شنبه, ۲۸ آذر ۱۳۹۴، ۱۰:۳۸ ق.ظ

ضرب المثل های عربی

ضرب المثل های معروف عربی:

   


آفَهُٔ الجُودِ الاِسرافُ: افت جود و بخشش اسراف و زیاده روی است. 

 
آفَهُٔ الحَدِیْثِ الکَذِبُ: آفت سخن گفتن دروغگویی است. 

 
آفَهُٔ العِلْمِ النِسْیانُ: آفت وبلای علم ودانش فراموشی است. 

 
آفَهُٔ المُرؤَهِٔ خُلْفُ الْوَعْدِ: آفت جوانمردی خلف وعده است. 

 
آکَلُ مِنَ الرَّحَی: خورنده تر از آسیاب. 

 
آکَلُ مِنَ السُوْسِ: خورنده تر از بید یا موریانه

 
آکَلُ مِنْ حُوْت: پر خورتر از نهنگ. 

 
اَبْخَرُمِنْ اَسَد: گنده دهان تر از شیر. 

 
اَبرَدُمِنْ عَضْرَس: سرد تر از تگرگ و برف. 

 
اَبصَرُمِن عُقاب: تیزبین تر از عقاب. 

 
اَبصَرُمِنْ نَسْر: تیز بین تر از کرکس. 

 
اَبْعَدُمِنْ مُناطِ العَیُّق: دورتر از ستاره عیوق. 

 
اَبْقَی مِنَ حَجَرِ: ماندگار تر از سنگ. 

 
اَبْکَرُمِنَ غُراب: سحرخیزتر از کلاغ. 

 
اَبْهَی مِنَ القَمَرَیْنِ: درخشان تر از ماه و خورشید. 

 
اُتْرُکِ الشَرَّ یَتْرُکْکَ: بدی را رها کن بدی تو را رها می کند. 

 
اَثْبَت مِنَ الوَشْمِ: پایدارتر از خال در بدن. 

 
اَثْقَلُ مِنْ رضْوَی: سنگین تر از کوه رضوی. 

 
اَجبَنُ مِن نَعامَهٍٔ: ترسوتر ازشتر مرغ. 

 
اَجْدَی مِنَ الغَیْثِ فِی اَوایهِ: نافع ترازباران در فصل بارندگی. 

 
اَجْفَی مِنَ الدَهْرِ: خشن تر وجفا کار تر از روزگار. 

 
اَجمَعُ مِنْ نمْلهٔ: ذخیره کننده تر از مورچه. 

 
اَجوَدُمِن حاتِم: سخاوتمند تر از حاتم. 

 
اَحْرَسُ مِنْ کَلْب: نگهبان تر از سگ. 

 
اَحرَصُ مِن نَملَهِٔ: حریص تر از مورچه. 

 
الاِحسانُ یَقْطَعُ اللِسانَ: احسان ونیکی کردن زبان راقطع می کند. 

 
اَحقَد مِنْ جَمَل: کینه توز تر از شتر. 

 
اَحقَرُ مِنَ التُّرابِ: بی ارزش تر از خاک. 

۱ نظر ۲۸ آذر ۹۴ ، ۱۰:۳۸
مدیریت حوزه